Nog 1 x Back to Suzie Q in de Veenendaalhal op 10 oktober 2015
Nog 1 x Back to Suzie Q in de Veenendaalhal op 10 oktober 2015

Geschiedenis

26 december 1970 – 26 augustus 1979

Eind jaren 60 waren er in verhouding vrij veel jeugdigen van rond de 20 jaar, de huidige babyboomers.
In het Veenendaal van toen was er nauwelijks sprake van uitgaansleven en wat er was, was kleinschalig en ook nog met verschillende doelgroepen.

Het gevolg was dat de Veenendaalse jeugd in het weekend op de brommer door de Hoofdstraat rondtoerde en daarbij nogal eens baldadig was.
Het Veenendaalse gemeentebestuur was zich bewust dat er wat aan deze situatie gedaan moest worden en organiseerde een bijeenkomst waar de jeugd kon aangeven wat men zou willen, een zogenaamde hearing

De hearing in het NVV gebouw

De hearing werd in het NVV gebouw georganiseerd en er kwamen maar liefst zo'n honderd jongeren op af. De heer R. Dekker was door de commissie van raadsleden aangetrokken als neutrale figuur om de bijeenkomst in goede banen te leiden.

Voorzitter Dekker kondigde aan het begin van de hearing aan dat de raadscommissie naar aanleiding van deze bijeenkomst een advies aan de B & W moest uitbrengen.

In principe ging het om de vraag hoe de leegstaande St. Willibrordusschool aan de Nieuweweg zo ingericht kon worden dat er veel jeugd profijt van zou hebben.

Er waren een aantal groepen jongeren die hun eigen voorstellen poneerden en deze vervolgens met hand en tand verdedigden.

Aan de aanwezige commissie de taak om een, voor alle partijen aanvaardbaar advies, aan burgemeester en wethouders te verstrekken.

In eerste instantie leek het allemaal vlot te verlopen, maar gaandeweg liepen de emoties behoorlijk op doordat  meerdere partijen voor hun belang streden.

Het bleek niet overbodig om op de flip-over de kreet "verdraagzaamheid" te vermelden.
Daarna kwamen de gemoederen wat tot bedaren.

Het jeugdige publiek moest er eerst nog een beetje aan wennen dat er nu zomaar naar hen geluisterd werd.

Het begon al direct goed met een onthulling van Henk van den Berg (één van de organisatoren van de popfestivals tijdens de feestdagen): "Vorig jaar al hebben we een verzoek met vijfhonderd handtekeningen ingediend om zaalruimte en we hebben er nooit meer iets van gehoord. Hoe zit dat?" Niemand wist het, en later verklaarde mevrouw Buddingh (VVD), dat dit verzoek de raadsleden nooit heeft bereikt

Om een indruk te geven van het verloop van de discussie een doorsnee van de microfoonsolo's die te beluisteren waren:

Henk van den Berg:

"De Willibrordusschool moet een gebouw worden voor de jeugd, langharig of niet. Maak er een leuke Bardancing van, zodat Veenendalers niet meer naar Scherpenzeel of Rhenen hoeven om te dansen".

Een meneer Heijkamp:
"Maar dan onder voorwaarde dat er colbert en stropdas wordt gedragen, en dat ook ouderen dan 25 jaar binnen mogen".

Henk van den Berg:

" Kleding is niet belangrijk, en ouderen moeten er niet in, die hebben geld genoeg om ergens anders heen te gaan".

Zo dwaalde men telkens af van het kernpunt, door zich nu al vast bezig te houden met ondergeschikte vraagstukken.

Uiteindelijk bleven er twee concrete voorstellen over:

  • De school wordt een dancing,
  • Er moet ruimte komen voor andere, ludieke activiteiten.

Er ontstond nog even strijd over de vraag of één van de beschikbare drie lokalen een foto-hobbyzaal moest worden, maar op den duur groeiden de verhitte breinen enigszins naar een compromis dat een combinatie van de diverse standpunten mogelijk maakte.

Een, naar later bleek, aanvechtbare, maar daarom niet minder puntige suggestie kwam van de actiefste spreker Henk van den Berg: "Geef ons de Willibrordusschool, dan zullen wij er iets moois van maken".

Het kwam tijdens die avond bij herhaling tot niet mis te verstane uiteenzettingen, waarbij opnieuw Henk van den Berg betrokken was.

Een vertegenwoordiger van de noodlijdende jeugdsoos De Ruif ontzag zich er niet van om keihard te stellen dat de organisatie van de popfestivals van den Berg een paar duizend gulden opleverde.

Van den Berg pareerde door mee te delen dat dat geld in de festijnen van dat jaar is geïnvesteerd, en dat de winst nu is afgedragen voor de jaarlijkse tocht van Veenendaalse bejaarden.

De resultaten van de avond bleken zich toch te beperken tot de twee eerder genoemde voorstellen, en een combinatie daarvan.

Weliswaar ging ook een stem op om bijvoorbeeld ruimte te creëren waar jongeren aan hun brommer kunnen sleutelen, maar dit en dergelijke detailvoorstellen vonden niet al te veel weerklank.

Voorzitter Dekker kon in zijn slotwoord allen beloven dat de commissie de voorstellen zal bestuderen en iedere "stroming" zoveel mogelijk recht zal trachten te doen.

Wie het wilde kon voor nadere contacten met de commissie zijn naam laten noteren, waarna deze zich om de tafel schaarde om althans vast iets op papier te zetten. In de zaal bleef het nog druk, tot de jeugd verzocht werd te vertrekken.

Besluit B & W

B&W hebben hun belofte gestand gedaan. Er werd weliswaar niet voor de Willibrordusschool gekozen, maar de gemeente zorgde er voor dat de jongeren hun intrek konden nemen in een voormalig atelier van de Koninklijke VSW.

De gemeente zou het atelier verhuren aan de Stichting Jongerencentrum Veenendaal in oprichting.

Het stichtingsbestuur toonde zich bij monde van Henk van de Berg en Henry Bruitsma erg ingenomen met het resultaat van de bemoeiingen van de gemeente. Vol lof zijn zij  voor de medewerking die is verleend en die gestalte heeft gekregen in de "huurbemiddeling" bij de VSW.

Het huurcontract  gold weliswaar voorlopig voor een half jaar, maar de jongens hebben er alle vertrouwen in dat het daarna zal kunnen worden verlengd.

Meer dan anderhalf jaar vol spanning lijkt nu achter de rug te zijn.

De accommodatie waarover de jongeren met hun Suzie Q nu konden beschikken was  meer dan waarop zij tot voor enkele maanden hebben durven hopen.

Zelfs in vergelijking met de Willibrordusschool aan de Nieuweweg, die eerst voorbestemd was om als jongerencentrum te gaan dienen, zijn ze beter terecht gekomen.
Zo werd Suzie Q (met een gemeentelijke subsidie) van de grond geholpen.

Jeugdcentrum Suzie Q

Het vloeroppervlak van het jeugdcentrum is ruim bemeten: 480 vierkante meter. De jongeren verzorgden zelf de inrichting, met onder meer een podium en een bar van twaalf meter lang. De ingang was bereikbaar via de Oranjestraat.

Eén van de jongens die in de hal aan het werk was: "Het werd tijd dat er iets beschikbaar kwam, maar achteraf bekeken is het wachten wel de moeite waard gebleken".

Op eerste Kerstdag was het resultaat van enige weken hard werken te zien. Men was er in geslaagd om de herinnering aan de fabriekshal, die Suzie Q oorspronkelijk was, weg te werken. De vloer bleek te zijn voorzien van een laagje parket. En de wanden waren afgedekt met een soort Desso-tapijt. Op eerste Kerstdag stond daar Alexander Curly in een wit satijnen hemd te zweten. Het was zo donker als in een tunnel met noodverlichting. De ventilatie was nog net zo slecht als vroeger.

Het bestuur van de jongerenstichting, bestaande uit Henri Bruitsman, Henk van den Berg, Gert Schoonderbeek en Frank van der Veen, hadden voor tweede kerstdag meteen maar drie bands gecontracteerd, die hun optreden verzorgden tussen twee uur 's middags en twaalf uur ’s nachts.

Het waren de Mailer Mackenzie Band, Machine en The Flag.
Bardancing Suzie Q werd dus de naam van het jongeren ontmoetingscentrum.

De stichting moest van de gemeente de zaak volledig self-supporting runnen, waarbij het niet de bedoeling is er een cent aan te verdienen.
De winst die eventueel toch zou ontstaan wordt gebruikt voor investeringen in volgende avonden.

Suzie Q zou geopend zijn op woensdag, vrijdag- en zaterdagavonden. Over de zondag werd nog nagedacht

Suzie Q had een vliegende start

Suzie Q heeft een vliegende start gehad. Drie bands zorgden er op tweede kerstdag voor dat  honderden jongelui zich volgens hun eigen stijl konden vermaken.

Achter de bar werden uitstekende zaken gedaan. Het bestuur van de stichting in oprichting, die de dancing exploiteert kon het werk nauwelijks aan.
De zaken liepen dus zo goed dat  Suzie Q de jongeren ook de volgende avond verpozing kon bieden, zonder dat entree werd geheven.

Suzie Q tijdens de jaren 70

De eigenaars van de Veenendaalse bardancing Suzie Q hadden het juist gezien dat er in Veenendaal behoefte was aan een eigen bar-dancing.

Vanaf de eerste dag kwamen al enkele honderden jongeren naar Suzie Q.

Er volgden gouden jaren voor de eigenaars. In de jaren 1972 en 1973 kwam het regelmatig voor dat er meer dan 1000 bezoekers waren. De beste popgroepen van Nederland traden er op. In 1974 waren er nog optredens van Alquin en Kayak en later Cuby and the Blizzards (met Herman Brood), Lucifer, The Cats en Long Tall Ernie and the Shakers en niet te vergeten Shocking Blue.

Als er geen live optredens waren, dan kwam de muziek uit een jukebox omdat er toen nog geen diskjockey was.
De bezoekers mochten dan zelf de muziek uitkiezen en dat gaf nogal eens problemen. De soulkikkers draaiden dan voortdurend muziek van James Brown e.d. en daar waren de blueskikkers niet blij mee en die trokken dan de stekker uit de jukebox.
Kort daarna kwam de eerste dikjockey, Jan Hoogerdijk, en werden de muzieksoorten netjes verdeeld over de avond.

Bezoekers kwamen in die tijd niet alleen uit Veenendaal, maar vanuit de hele regio van Arnhem tot Utrecht en van Tiel tot Amersfoort

Na de beginperiode, waarin geen entree werd geheven, gokten de eigenaars op de komst van een ander publiek.

Door middel van een hoge entree wilde men voorkomen, dat er teveel scholieren-met-alleen-zakgeld  zouden komen en door de semiluxe inrichting trekt men die mensen aan, die van mening zijn, dat het woord "Pop" de afkorting is van populaire muziek is

Wat was het gevolg van dit alles? Naar het zich laat aanzien een vette winst voor de eigenaars van Suzie Q, een plaats waar men een goed glas bier kon drinken  en waar naast commerciële muziek ook plaats was voor optredens van Nederlands beste popgroepen.

Suzie Q heeft vele nationale en internationale bands binnen de muren gehad en de club werd ook regelmatig genoemd in popprogramma’s en in de muziekbladen van die tijd.

Toch kwam er de klad in. Wilde Suzie Q een zeer winstgevende onderneming blijven, dan moest het in de smaak blijven vallen van het grote publiek en dat publiek wilde opeens geen betonnen vloer meer. Het wilde een luxe inrichting en de mogelijkheid tot stijldansen.

Daar kwam nog eens bij dat de Gemeente interesse had in de locatie om daar woningen te bouwen.

De eigenaren van Suzie Q werd een nieuwe locatie aangeboden en een bedrag om te verhuizen, maar dat is er niet meer van gekomen.

Zo sloot  Suzie Q op 26 augustus 1979 de deuren en kwam er een einde aan een periode, waarin Veenendaal voor enkele jaren landelijk in de belangstelling mocht staan, vanwege zijn levendige en bruisende jeugd- en muziekcultuur.

Bronvermelding   Dagblad de Vallei december 1970
Veenslawaaiblogspot.com